Гэгээн өглөө бүр энэ бүхэн
Гэрэл гэгээ мэт сарнин бүүдгэрхийг
Харах бүрдээ дахин инээж
Хаан сэнтийд өрийгөө залнам
Энэ блогоос: | Үүцлэх | өөр блог » |
Блог үүсгэх | Нэвтрэх |
Гэгээн өглөө бүр энэ бүхэн
Гэрэл гэгээ мэт сарнин бүүдгэрхийг
Харах бүрдээ дахин инээж
Хаан сэнтийд өрийгөө залнам
Ягаан бороонд гунигт хийлээ бариад
Ягаан улсруу яваж байна
Нададтай тараалдсан ягаан хүмүүс
Тэнгэрийгч бас ягаан гэдэгт итгүүлсэн
Гунигт ням гариг минэ
Гутлаа ч арчиж чадаагүй он жилүүд минь
Хүсэл мөрөөдлийн
Хөлөг онгоцоор
Хүрч очих
Арал минь чи хаана байна
Хүний хүслийг зовоогч
Диваажин чи хаана вэ ?
Харгуй замын төгсгөлд байна уу?
Хашааны гадаах цэцэрлэгт байна уу?
Элбэгийн гадаах элсэнд байна уу?
Эсвэл чи ерөөсөө алга уу?
Бардамнал омголон зангаар бүжиглэх
Бачуурлийн орны шаланд чи байна уу?
Шилтэй пивоны ёроолд чи байна уу
Шинэхэн даашинзны хормойд чи байна уу?
Ай чи хаана байна ахиад би чамаас асууя
Аргадаж гуйсаар чамаас би залхлаа
Амиа хорлох хормыг үлдээлээ
Хөврөн нүүх хөвсгөр үүлсийн чөлөөнд
Чиний минь ам ганцаар чихэр идэх шиг уйтай
Хөнжилнөөсөө сугаран босмооргүй үдшүүдэд
Хэн нэгний тавиланг зохиох
Бурхадын гэр эзгүй
Нүдгүй чихгүй улаан шороо
Нүх бүхнээр минь шуурах тамын энэ ертөнц дээр
Нисэх далавчиндаа түүртэж
Өдөө зулган хаях миний солиорол ганцаардал болоход
Бурхадын тулга галгүй
Хүйтэн шөнө дан цамцтай
Гэрээсээ гараад дагжин чичрэхдээ бодож олсон
Хөндий хоосон биенээс
Тамхины утаа тэнгэрт дэгдэн
Үүлс болж бороо шаагихад
Бурхадын хот гэрэлгүй
Төгөлдөр хуурын гунигт аялгуу шиг
Төөрөлдөж явсан амьдралаа дүгнэхэд
Төрсөндөө харамсах хүнд бодлууд
Төд удалгүй замхран арилахад
Бурхадын мэлмий сохор
Уран зураг шиг амьдралыг
Урж тасдсан арьсаа оёж нийлэлэн суухад
Мэдрэмжгүй мунхагууд баллаж
Мэддэг царайлан жүжгэлхэд
Бурхадын зураг хар цагаан
Хавар болж миний мэдрэл эвдрээд
Халдварт өвчин шиг бусдад тараагдаад
Нэг .
Хоёр ..
Гурав...
Нисдэг морны минь далавч хуграад
Нэлээд хэдэн жил болсонч
Хашаандаа тэжээгээд
Хавартай золгууллаа
Нэг .
Хоёр ..
Гурав...
Сартай ганцаараа яарих
Сайхан санааг найз минь зөвөлхөд
Төлөвлөгөөболовсруулж түүнтэй яриад
Төөрөгдөж явсанаа сая мэдлээ
Нэг .
Хоёр ..
Гурав...
Хүний хоттод ганцаардахдаа
Хөөрхийдөөгэж өрийгөө өрөвдөөд
Надаас ялгахдахгүй тэд гэж тайвшраад
Нарлуу харж инээлээ
Нэг .
Хоёр ..
Гурав...
Хавар болж миний мэдрэл эвдрээд...
Хачин хөгжилтэй байна....
Үүлс задгайлах алсад одох юмсан
Үнэтэй бүхнээ үлдээгээд нисэхсэн
Үхэл чамайг дуудаад
Үлгэр яриулж суухсан
Өвөл болхыг хүлээсээр би ядарч байна
Өөдгүй муу новш уравсаар удаж байна
Лаа минь дуусаж байгааг тэр мэдсэн
Үгүй би зүгээр л эрх чөлөө гэж хашхирмаар байна
Ашгүй бүх юм дуусах гэтэл
Зүүд амьдрал хоёр минь зөрчилдөөд
Зөөлөн зөөлөн гээд намайг бүйвэйлээд байхын
Хөөе би зүгээр л амьдармаар байна
Хамгийн гоё цэцэгс таалагдахаа байлаа
Хуучин дурсамж бүхэн
Ирээдүйд болох адил
Хачин бодол бодогдоод
Хажуудаа байгаа хүндээ
Зүгээр л хараал ид гэж хэлмээр байна
Ай надад цаас харандаа хоёр байсан ч болоосой
Тэгвэл би тэнгэрийг цэнхэр болгоод
Урвагчийг улаанаар будаад
Дуртай бүхнээ зураад
Дуртгал маргааш хоёрыг гинжлээд
Зүгээр л эрх чөлөө гэж хашхирмаар байна
Хэлбэр дүрсийг шүтэгч цаг хугацаа
Хэмнэлээ алдсан амьдралтай нийлээд
Бүтээсэн бүхнээ үгүйсгэн суухад
Би тэнд амьдарч байсан юм
Хараал идсэн гунигт хотын гудаманд нь
Цас бороо цугаар бөөндөж байхад
Хань болсон хуучин сандал дээрээ
Хаяад явсан чамайг хүлээж байсан юм
Одоо энд намар болсон
Одоо энд хэн ч үлдээгүй
Олигтой жүжиг ч тавихаа больсон
Ондоон хот руу тэд явсан.........
ай ямар их ганцаардал вэ
ай ямар их хүслэн бэ........
Цугаар тэнэгч мэдрэмж
Цул болон нэгдэж
Хий хоосон тийш салхилах
Хэмнэл энд дуулдаж байна
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Алс газрын зэрэглээг
Алгуурхан зүсэх
Аниргүйн зүг нисэх
Шувуудын араас би гуниглана
,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,
Сүмийн хонх гунигтай дуугарч
Сүүлчийн навчийг салхи аван одоход
Тарайн талбай зовлонгоо мартаж
Тарайчны охин алсыг зорино
Хонгор салхи шувуудаас уйдаад
Холдон одох үүлс дүнсийгээд
Хаяа газрын буйдхан энэ хотод
Хамгийн гунигт хүмүүс амьдарнам
Мөрнөөс минь дээш харвал
Тэнгэр харагдана
Мөрнөөсөө хөлөө унжуулаад харвал
Тэнцвэртэйг минь гайхна
Ай хөө миний улаан сахиусан тэнгэр минуу зээ
Орон зай өмдөн дотор минь үүрээ засаад
Оршуулгын газар намайг хүлээж, манаач нь үхэхэд
Ор сураггүй болсон хүмүүсийн дундаас
Олж авах болно намайгаа
Ай хөө миний улаан сахиусан тэнгэр минуу зээ
Зүрхийг минь түлсэн чиний цог мэт хайр
Зүүдэнд ч, сэрүүнд ч үргэлж тарчлаах юм
Үхээд амьдарсан, амьдраад үхсэн минь
Үнэндээ бол ялгаагүй үүрд гэсэн үг байхгүй
Ай хөө миний улаан сахиусан тэнгэр минуу зээ
Алдалсаар гараа дэвсээр чам дээр очимоор... гэвч!
Арван сарын тэнгэр салхигүй болоод жихүүн
Амьсгаадаж, зүрхээр хатгах энэ их уйтгарын
Авсалж болдогсон бол авсалмаар! (гэлээ ч бүгд эзгүй)
Ай хөө миний улаахан сахиусан тэнгэр минуу зээ!!!
Хэн нэгнийг дуурайх адил амьдраад
Ахуйдаа баригдаж галзуураад
Бүх амьдрал минь зүүд мэт өнгөрч
Бүүр түүрхэн ухаан бодолд
Бүдэгхэн гэрэл сүүмийнэ
Хэн нэгэнд хэлье гэхлээр
Хараал идсэн амьдралд
Хэсэгхэн ч атугай гэрэл түгээх
Хос далавч минь алга
Замдаа тааралдах цэцэгсийг түүгээд
Дүүжлүүрийн олсоо түүгээр томоод
Зовлон бүхнийг үүлсээр төсөөлөөд
Зогсолт үгүй үхэлд тэмүүлнэ.
Ай салхиа хүнд биеэс минь хагацаах
Аниргүйн зүг хөтлөн аваачих
Хүслэнт диваажин тийш хүний зовлонг хонь мэт хариулж
Ахуйн шоронд удаан тарчилж үхсэний дараа
Авралын гэрлээр булшин дээр минь тусгаарай
Зөөлөн
Зөөлөн
Зөөлөн ...
Намуухан цаг хугцааний урсгал
Навч модноос унах адил тайван орой
Долоо хоногийн өмнө хэлсэн үгс
Зүүд агаад мэдрэмж адил
Зөөлөн Зөөлөн Зөөлөн
Уйлагнан бүүдийх тэнгэр аниргүй
Үүлс ,уулс ниийлэн гунигтай бөгөөд амаглан
Лиш цэцгийн анхилам үнэр
Нялуун болоод бөгчим
Зөөлөн зөөлөн зөөлөн ...
Гунигтайгаар цохилох цагийн зүү чи
Гутарсан зүзрхний минь цохилт болон зовооном
Саранд атаархан хуцах нохойн дуу агаарт тэнэн
Зөөлөн салхинд толгойгоо гудайлгах гунигт залуу
Зүүд амьдрал хоёр тамалсан орчлон
Бүх юм байрандаа
Бүх зүйл алдаатай
Бүх юм ахуй
Бүх юм уйтгартай
Цаас нисэж ханад бууна
Лаа асна сүүдэр гэрэлтэнэ
Ай миний ганцаардал
Утаа ягааран таазанд торлогдоно
Хамгийн дур булаан бүхэн харанхуйд дарагдаад
За мэдэхгүй дургүй хүрчихлээ
Тэгж ярьвал бүх юм нэрнээсээ хамаардаг юм
Миний-хүслээ шивнэсэн мөчүүд
Миний суудаг байсан сандал
Чамайг хараад би өрөвдлөө
Чамайг хараад би уйллаа
Хос хоёрын өвөр дээрээ эрхлүүлдэг байсан
Бурхад атаархам цаг хугацаа хайчаав
Ганцаардан суухад надтай ярилцдаг байсан
Гал халуун нас чинь хайчиваа
Салхи бид хоёрыг адилхан гэсгээжээ
Сайн анд чиний гоо үзэсгэлэнг авч
Санаа муутай миний нүдийг авч дээ ай
Халцарсан будаг хаагдсан зүрх
Хоосон мод, хөндий цээж
Ай би үхэлд айсуй
Зүүд гурвантаа эргэжээ би унтсаар л…
Чамайг үхсэнээс хойш зул долоон жил асжээ
Би бодлоо. Гунигтай байна
Би уйллаа нулимс гашуун байна.
Чамайг явсанаас хойш бүх зүйл өөрчлөгдсөн
Би жаахан бүдүүрч чиний найз охин худалч болсон
Томоогүй бага насны минь дурсамж бүхэн
Тоостой замын хэлмэгдүүлэлт болон ард үлджээ
Анд минь энэ үед чи алга
Цаг хугацааны эрхээр би чамайг мартаж байна
Бас л нэгэн аймшиг
Чиний зураг тэмдэглэлийн дэвтэрт шарлаж
Чиний орон зай миний зүрхэнд харлаж байна.
Гунигтайгаар цохилох цагийн зүү чи
Гутарсан зүзрхний минь цохилт болон зовооном
Саранд атаархан хуцах нохойн дуу агаарт тэнэн
Зөөлөн салхинд толгойгоо гудайлгах гунигт залуу
Зүүд амьдрал хоёр тамалсан орчлон
Бүх юм байрандаа
Бүх зүйл алдаатай
Бүх юм ахуй
Бүх юм уйтгартай
Цаас нисэж ханад бууна
Лаа асна сүүдэр гэрэлтэнэ
Ай миний ганцаардал
Утаа ягааран таазанд торлогдоно
Хамгийн дур булаан бүхэн харанхуйд дарагдаад
За мэдэхгүй дургүй хүрчихлээ
Тэгж ярьвал бүх юм нэрнээсээ хамаардаг юм
Миний-хүслээ шивнэсэн мөчүүд
Миний суудаг байсан сандал
Чамайг хараад би өрөвдлөө
Чамайг хараад би уйллаа
Хос хоёрын өвөр дээрээ эрхлүүлдэг байсан
Бурхад атаархам цаг хугацаа хайчаав
Ганцаардан суухад надтай ярилцдаг байсан
Гал халуун нас чинь хайчиваа
Салхи бид хоёрыг адилхан гэсгээжээ
Сайн анд чиний гоо үзэсгэлэнг авч
Санаа муутай миний нүдийг авч дээ ай
Халцарсан будаг хаагдсан зүрх
Хоосон мод, хөндий цээж
Ай би үхэлд айсуй
![]() |
